Aleksander Grzybek zajmuje się malarstwem oraz innymi dyscyplinami sztuki. W 1979 roku ukończył Instytut Wychowania Artystycznego na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (kierunek malarstwo) w pracowni Mariana Bogusza i Andrzeja Kołodziejka (1974-1979). Artysta był współzałożycielem Grupy A.S. z którą wystawiał w latach 1975-1981. Współpracował przy organizacji Lubelskich Spotkań Plastycznych; do dzisiaj istnieją zainicjowane wówczas realizacje na osiedlu Lubelskiej Spółdzielni Mieszkaniowej). Na swoim koncie ma kilkadziesiąt wystaw indywidualnych (rysunku, malarstwa i rzeźby) oraz udział w wielu wystawach zbiorowych, plenerach i konkursach plastycznych. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Podlaskiego, Galerii „Arsenał” w Białymstoku, Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego „Stopka” w Łomży oraz w wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Głównym tematem jego twórczości jest człowiek. Postać ludzka została przez artystę sprowadzona do znaku graficznego i zmultiplikowana. Konfiguracje sylwetek, obrazujące duchowe i emocjonalne strony ludzkiej psychiki, układają się w różne kompozycyjne formy.

Artysta na co dzień pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Był wieloletnim nauczycielem plastyki w Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu. Obecnie jest arteterapeutą oraz nauczycielem w szkołach podstawowych, średnich i policealnych. Prowadzi warsztaty dla nauczycieli. Jest jednym z pierwszych arteterapeutów w Polsce.

W centrum zainteresowań Aleksandra Grzybka niezmiennie stoi człowiek – nie tyle w portretowym ujęciu, ile jako symbol, znak graficzny uwikłany w sieć emocji i relacji. Artysta ma niezwykłą zdolność do redukowania postaci do jej esencji, multiplikując ją i układając w dynamiczne kompozycje, które mówią o złożoności sfery duchowej. Maluje lęki, radości, samotność i wspólnotę, używając skrótu formy, by wzmocnić przekaz.

Rozpoznawalną i poruszającą częścią jego dorobku jest cykl Aniołów. To nie są anioły z religijnych ikon, świetliste i idealne. Anioły Grzybka to postacie naznaczone trudem życia – mają zaciśnięte usta, ich sylwetki są często nieporadne i jakby „pokrzywione”. Ich unikalność wynika z materiału: artysta maluje je na starych deskach, fragmentach belek i drewna odzyskanego z rozpadających się, wiekowych budynków. Zniszczona, spękana faktura surowego drewna, jego naturalne czernienie, staje się integralną częścią dzieła. To tło symbolizuje materię, historię, przemijanie. Na tej surowej podstawie, niekiedy tylko dotkniętej złotym blaskiem aureoli, Grzybek umieszcza swoje istoty, czyniąc je symbolem kruchej, a jednocześnie nieśmiertelnej duszy. Malując na drewnie, które już raz „umarło” (jako część domu), daje mu nowe życie jako nośnik duchowej treści.

Czy to w pracach na kartonie (jak „Najście wspomnień”), czy w monumentalnych „Aniołach” na deskach, Aleksander Grzybek pozostaje wierny swojej humanistycznej wizji. Jego sztuka jest głęboką refleksją nad kondycją człowieka, gdzie nawet materiał, na którym tworzy, opowiada historię: o tym, co minęło, co boli, i co wciąż niesie ze sobą iskrę boskości.

Prace Aleksandra Grzybka można zakupić w Galeriach Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie i w Brukseli oraz w galerii internetowej www.tylkosztuka.pl.