Magdalena Abakanowicz

MAGDALENA ABAKANOWICZ (1930-2017)
Rzeźbiarka. Studiowała w PWSSP w Sopocie i na ASP w Warszawie, a kilka lat później została mianowana profesorem PWSSP w Poznaniu. W początkowym okresie twórczości malowała gwasze, eksperymentowała z malowaną tkaniną i rzeźbą w metalu. Sławę przyniosły jej powstające od lat 60. monumentalne tkaniny-rzeźby. Artystka zerwała z tradycyjnym pojmowaniem tkaniny jako tkanego obrazu i uczyniła z niej samodzielne dzieło sztuki, mające własny porządek formalny i symboliczny. Jej dzieła nazywane są abakanami. W latach 70. artystka tworzyła w przestrzeni kompozycje z zasupłanych lin, a także rzeźby, np. „Alteracje”, w których jako materiał wykorzystywała płótno workowe i żywice syntetyczne. W kolejnej dekadzie twórczość artystki ewoluowała w stronę umieszczanych w plenerze rzeźb z kamienia i brązu lub łączących metal i drewno.

Artystka uzyskała liczne znaczące odznaczenia, w tym Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1998).

Prace Magdaleny Abakanowicz znajdują się w najważniejszych muzeach sztuki na świecie, m.in. Centre Georges Pompidou w Paryżu, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Museum of Contemporary Art w Seulu czy Museum of Contemporary Art w Chicago.

Magdalena Abakanowicz miała ponad 100 wystaw indywidualnych na całym świecie. Otrzymała 8 honorowych doktoratów w tym m.in. Royal College of Art, Londyn (1974), School of the Art Institute, Chicago (2002), Akademia Sztuk Pięknych, Poznań (2002).

MAGDALENA ABAKANOWICZ (1930-2017)
Rzeźbiarka. Studiowała w PWSSP w Sopocie i na ASP w Warszawie, a kilka lat później została mianowana profesorem PWSSP w Poznaniu. W początkowym okresie twórczości malowała gwasze, eksperymentowała z malowaną tkaniną i rzeźbą w metalu. Sławę przyniosły jej powstające od lat 60. monumentalne tkaniny-rzeźby. Artystka zerwała z tradycyjnym pojmowaniem tkaniny jako tkanego obrazu i uczyniła z niej samodzielne dzieło sztuki, mające własny porządek formalny i symboliczny. Jej dzieła nazywane są abakanami. W latach 70. artystka tworzyła w przestrzeni kompozycje z zasupłanych lin, a także rzeźby, np. „Alteracje”, w których jako materiał wykorzystywała płótno workowe i żywice syntetyczne. W kolejnej dekadzie twórczość artystki ewoluowała w stronę umieszczanych w plenerze rzeźb z kamienia i brązu lub łączących metal i drewno.

Artystka uzyskała liczne znaczące odznaczenia, w tym Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1998).

Prace Magdaleny Abakanowicz znajdują się w najważniejszych muzeach sztuki na świecie, m.in. Centre Georges Pompidou w Paryżu, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Museum of Contemporary Art w Seulu czy Museum of Contemporary Art w Chicago.

Magdalena Abakanowicz miała ponad 100 wystaw indywidualnych na całym świecie. Otrzymała 8 honorowych doktoratów w tym m.in. Royal College of Art, Londyn (1974), School of the Art Institute, Chicago (2002), Akademia Sztuk Pięknych, Poznań (2002).

Wybrane nagrody:
Grand Prix 8. Biennale Sztuki, Sao Paulo (1965)
Nagroda państwowa I stopnia (1972)
Gottfried von Herder, Wiedeń (1979)
Nagroda Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego, Nowy Jork (1982)
Centrum Rzeźby, Nowy Jork (1993)
Leonardo da Vinci, Meksyk (1997)
Visionaries l, American Craft Museum, Nowy Jork (2000)